samotnawśródtłumu

Denerwuje mnie, że moje plany życiowe są wyśmiewane, nawet przez moją rodzinę. Chciałabym poczuć ich wsparcie. Gdy mówię im o moich przyszłych studiach traktują to z przymrużeniem oka. A ja chciałabym jedynie realizować swoje pasje. Robić w życiu coś co lubię, mimo że nie będzie się to wiązało z wysokimi zarobkami. Czerpać z pracy radość.

Samotność to nieodłączny element mojego życia. Jestem samotna właściwie wszędzie. Czuje się samotna nawet we własnym domu. Rodzice niezbyt się mną interesują. Ojciec przez całe dni pracuje a kiedy już wraca z pracy to i tak zamyka się w pokoju. I jedyne do czego mnie potrzebuje to podawanie mu obiadu. Matka też nie ma dla mnie czasu zwłaszcza, że przez ostatnie kilka lat zajmowała się po pracy moim dziadkiem. A gdy od niego wracała to od razu kierowała się do łóżka. Z bratem też nie mam zbyt dobrego kontaktu, nie potrafimy ze sobą rozmawiać. Nawet jeśli ja wykazuje jakieś zainteresowanie, to on uważa że tak naprawdę on i jego sprawy nic mnie nie obchodzą.